Dlaczego wellbeing nie działa? – granice odpowiedzialności pomiędzy self-care a HR
Dlaczego wellbeing nie działa? – granice odpowiedzialności pomiędzy self-care a HR
Mamy rok 2026, a w temacie dobrostanu wciąż kręcimy się w kółko. Firmy inwestują ogromne budżety w kolejne benefity, a pracownicy… wciąż czują wypalenie. W dobie optymalizacji kosztów i walki o efektywność, wellbeing stał się stałym punktem strategii, ale w wielu organizacjach istnieje on tylko „na papierze”. Dlaczego rozproszone świadczenia nie mają przełożenia na cele biznesowe, a „owocowe czwartki” nie ratują sytuacji, gdy system pracy leży?
Czas na rachunek sumienia i zdjęcie różowych okularów. Podczas tego panelu porozmawiamy o tym, o czym w kuluarach mówi się tylko szeptem: o granicy między wsparciem firmy, a osobistą odpowiedzialnością pracownika.
Źle wdrożony = szybko stracony. Ile naprawdę kosztuje Cię nieprzemyślany on- i offboarding?
Źle wdrożony = szybko stracony. Ile naprawdę kosztuje Cię nieprzemyślany on- i offboarding?
Powszechnie uważa się, że pracownicy odchodzą od szefów, a nie z firm. Ale czy na pewno? Często odchodzą, bo nikt nie pomógł im wejść do organizacji lub nikt nie podziękował im za wspólną drogę. Maja Gojtowska rozkłada na czynniki pierwsze on- i offboarding, pokazując ich bezpośredni wpływ na wynik finansowy przedsiębiorstwa. To wystąpienie to zimny prysznic dla każdego, kto uważa, że „jakoś to będzie” i konkretna lekcja budowania lojalności od pierwszego do ostatniego dnia zatrudnienia.
Reskilling, upskilling, unlearning – jak przygotować się na pracę, której jeszcze nie ma?
Reskilling, upskilling, unlearning – jak przygotować się na pracę, której jeszcze nie ma?
Rynek pracy zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej. Automatyzacja, AI oraz nowe modele biznesowe sprawiają, że część kompetencji szybko się dezaktualizuje, a jednocześnie powstają role, których jeszcze kilka lat temu nie było. W tej rzeczywistości kluczowe stają się trzy procesy rozwojowe: reskilling (przekwalifikowanie), upskilling (rozwój kompetencji) oraz unlearning (świadome porzucanie przestarzałych sposobów działania).
Podczas wystąpienia pokażę, jak organizacje i pracownicy mogą przygotować się na pracę przyszłości w sposób praktyczny i systemowy. Omówię m.in.:
- jakie kompetencje rzeczywiście tracą dziś na znaczeniu, a które zyskują na wartości,
- dlaczego sama nauka nowych umiejętności nie wystarczy bez procesu unlearningu,
- jak identyfikować kompetencje przyszłości w organizacji,
- w jaki sposób projektować skuteczne programy reskillingowe i upskillingowe,
- jaką rolę w tym procesie mogą odegrać technologie, w tym sztuczna inteligencja.
Prezentacja skierowana jest przede wszystkim do liderów HR, menedżerów, specjalistów ds. rozwoju pracowników oraz osób odpowiedzialnych za strategie talentowe i transformację organizacji.
Uczestnicy wyjdą z wystąpienia z konkretnym sposobem myślenia o kompetencjach przyszłości oraz praktycznymi wskazówkami, jak:
- diagnozować luki kompetencyjne,
- wspierać pracowników w zmianie zawodowej,
- budować kulturę uczenia się i oduczania w organizacji.
Celem prezentacji jest pokazanie, że przygotowanie na „pracę przyszłości” nie polega na zgadywaniu zawodów, które powstaną, lecz na budowaniu zdolności do ciągłej adaptacji – zarówno na poziomie organizacji, jak i pojedynczego pracownika.
Sztuka błądzenia – jak popełniać błędy, żeby wygrywać?
Sztuka błądzenia – jak popełniać błędy, żeby wygrywać?
Warsztat dotyczy pracy z błędem w sporcie i życiu tak, aby nie obniżał efektywności i pewności siebie w kluczowych momentach, lecz wzmacniał skuteczność działania. Skierowany jest do rodziców, którzy chcą wspierać dzieci w trakcie zawodów i egzaminów poprzez konkretne rutyny, oraz do menedżerów i sprzedawców pracujących pod presją wyniku, potrzebujących większej rezyliencji i stabilności decyzyjnej.
Uczestnicy poznają mechanizmy reakcji na błąd, sposoby przerywania spirali napięcia i utraty koncentracji, schemat analizy sytuacji bez obwiniania oraz narzędzia szybkiego powrotu do działania. Warsztat koncentruje się na praktyce: identyfikacji sygnałów, które wspierają lub sabotują skuteczność, oraz budowaniu powtarzalnych strategii funkcjonowania w momentach presji.
5 minut dla kręgosłupa, 8 godzin ulgi – jak zadbać o postawę ciała, szyję i głowę w pracy przy ekranie. Proste tipy i nawyki.
5 minut dla kręgosłupa, 8 godzin ulgi – jak zadbać o postawę ciała, szyję i głowę w pracy przy ekranie. Proste tipy i nawyki.
Wystąpienie „5 minut dla kręgosłupa, 8 godzin ulgi” to praktyczne kompendium wiedzy o tym, jak utrwalona, wysunięta do przodu pozycja głowy wpływa na cały organizm. Uczestnicy zrozumieją, dlaczego kilka centymetrów przesunięcia głowy zwiększa obciążenie odcinka szyjnego, sprzyja bólom karku i głowy, spłyca oddech oraz pogarsza koncentrację. Omówione zostaną zależności między postawą a napięciem mięśni, sposobem oddychania, krótkowzrocznością i zmęczeniem poznawczym.
Prelekcja pokaże proste testy autodiagnostyczne oraz 5-minutowe protokoły przerw, które można wdrożyć w pracy przy komputerze. Uczestnicy dowiedzą się także, jak wspierać np. swoje dzieci – jak ustawić stanowisko nauki, na co zwracać uwagę w codziennych nawykach i jak poprzez krótkie ćwiczenia oraz trening wzrokowo-posturalny przeciwdziałać skutkom wielogodzinnego siedzenia przed ekranem.
Międzypokoleniowy bigos: Jak nie zatruć się różnorodnością i przetrwać w świecie „na styku”?
Międzypokoleniowy bigos: Jak nie zatruć się różnorodnością i przetrwać w świecie „na styku”?
Świat biznesu przechodzi dziś swój największy „crash test”. Niezależnie od branży – czy to sterylna sala operacyjna, dynamiczne centrum logistyczne, czy newsroom – cztery pokolenia pracują biurko w biurko, mówiąc zupełnie innymi językami wartości. Joanna Czarnecka i Jarek Jakubowski zapraszają na 30-minutowy, prowokatywny reset systemu w sali well-being. Bez korporacyjnego lukru i HR-owej nowomowy, przyjrzymy się temu, co naprawdę nas łączy, a co dzieli w międzypokoleniowym bigosie i neuroróżnorodnym tańcu, w którym unikalna konstrukcja mózgu, orientacja seksualna, czy tożsamość płciowa każdego z nas mają coś do powiedzenia – tworząc lub rozbijając pole współpracy.
Zapraszamy na dynamiczne pozorne starcie (i pojednanie) perspektyw. Wyjdziecie z pytaniem: „Czy ja naprawdę zarządzam ludźmi, czy tylko swoimi wyobrażeniami o nich?”.
Przyjdźcie, jeśli macie odwagę spojrzeć w lustro – unplugged, bez filtrów i z dużą dawką uzdrawiającego humoru i absurdu.